รูมเมต – Aya Imamura | ไร้ร่องรอย ไร้ตัวตน

เมื่อรูมเมตที่แชร์ห้องกัน มีพฤติกรรมเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ หลังจากนั้นไม่นานก็หายตัวไปอย่างลึกลับ โดยไม่มีการทิ้งร่องรอยใดๆ ของเธอไว้เลย

รีวิว รูมเมต โดย อิมามุระ อายะ

ชื่อเรื่อง: รูมเมต (ルームメイト)
ผู้เขียน: อิมามุระ อายะ (今邑 彩)
ผู้แปล: หนึ่งฤทัย ปราดเปรียว
สำนักพิมพ์: Soul Publishing
สั่งซื้อ: Shopee

เรื่องย่อ รูมเมต

รีวิว รูมเมต – อิมามุระ อายะ

เจ็บไม่จำ โดนหลอกซ้ำแล้วซ้ำอีก เพราะเหมือนจะเดาได้แต่ก็ยังไม่ถูกอยู่ดี

เรื่องย่อ: ฮารุมิมาเรียนต่อในโตเกียว โดยแชร์ห้องกับเพื่อนใหม่นาม ‘เรโกะ’ แต่รู้จักกันไม่ทันไร รูมเมตของเธอเริ่มทำตัวต่างจากเคย และหายตัวไปอย่างลึกลับฮารุมิกับเคนสึเกะ รุ่นพี่ร่วมชมรมออกจึงตามแกะรอย จนได้พบความจริงชวนขนลุกและคาดไม่ถึงเกี่ยวกับเรโกะ

ขอเกริ่นก่อนว่าทำไมถึงเริ่มด้วยการบอกว่า “เจ็บไม่จำ” เป็นเพราะก่อนที่จะอ่านรูมเมต ได้อ่าน คดีฆาตกรรมปริศนากับนกฟลามิงโก มาก่อนแล้ว แทนที่จะเห็นภาพรวมของความคล้ายคลึงกัน แต่กลับมองข้ามไปเสียดื้อๆ ทีแรกยังมั่นใจอยู่เลยว่าคนร้ายต้องเป็นคนนี้แน่ๆ กลับกลายไม่เป็นอย่างที่คิด และตอนจบของเรื่องยิ่งพีคเข้าไปใหญ่

นับถือที่นำประเด็น DID หรือ Dissociative Identity Disorder มาเขียนในช่วงที่ awareness ของ mental disorder ยังไม่แพร่หลายเหมือนปัจจุบัน มีการอธิบายอาการต่างๆของโรคหลายอัตลักษณ์ เช่น อัตลักษณ์ที่แตกต่าง (alters), ช่องว่างในความทรงจำ (memory gaps), และ ภาวะแปลกแยก (derealization)

สังเกตได้ว่างานเขียนของ อิมามุระ อายะ มักมีแกนหลักของประเด็นที่หนักหน่วง อย่างเช่นเรื่องนี้นำภาวะป่วยทางจิตใจ พร้อมนำ DID มาเขียน แต่การสื่อสารผ่านตัวเรื่องนั้นเบากว่าน้ำหนักจริง ไม่ทำให้หนักสมองหรือรู้สึกเหนื่อยที่จะอ่าน ดำเนินเรื่องสนุก อ่านง่าย อ่านจบภายใน 1-2 วัน หากมีเวลาอ่านก็เชื่อว่าอ่านจบได้ภายใน 2-3 ชั่วโมง

เป็นอีกหนึ่งนักเขียนที่ดึงเราออกจาก reading slump ได้ พออ่านจบก็หยิบเรื่อง ปริศนากุหลาบสีเลือด & ฆาตกรรมกิโมโนสีแดง ออกจากกองดองเลยทันที


ช่องทางการสั่งซื้อ

so book

SO BOOK
Shopee