ชื่อเรื่อง: อย่าออกมาเดินตอนกลางคืน (夜行)
ผู้เขียน: โยโคมิโซะ เซชิ (横溝 正史)
ผู้แปล: ชมนาด ศีติสาร
สำนักพิมพ์: Prism Publishing
จำนวนหน้า: 232 หน้า
สั่งซื้อ: Shopee | Lazada
รีวิว อย่าออกมาเดินตอนกลางคืน – โยโคมิโซะ เซชิ
เล่าเรื่องดี บรรยายเก่ง มีความซับซ้อน ปมเยอะแต่เอาอยู่
เรื่องย่อ: ‘ข้ามาถึงโตเกียวแล้ว อีกไม่นานจะไปพบเจ้า …เจ้าจงอย่าออกมาเดินตอนกลางคืน’ จดหมายประหลาดถูกส่งมาถึงยาชิโยะ ลูกสาวคนเดียวแห่งตระกูลฟุรุงามิผู้มั่งคั่ง พร้อมกับรูปถ่ายไร้หัวของชายลึกลับ หญิงสาวหวาดผวากับจดหมายพิศดาร หวั่นใจว่าชายใดรอบกายเธอจะเป็นคนผู้นั้น แต่ระหว่างนั้นเองฆาตกรรมแสนสยดสยองได้เปิดฉากขึ้น ฆาตกรหั่นคอศพ…ศพแล้วศพเล่า…
คินดะอิจิ โคสุเกะ เป็นชื่อซีรี่ย์ที่ได้เห็นผ่านตาค่อนข้างบ่อย คนที่ชอบ mystery & thriller ฝั่งญี่ปุ่นมักแนะนำอยู่เสมอ ซึ่งเราเลือก ‘อย่าออกมาเดินตอนกลางคืน’ เป็นเรื่องแรกในการประเดิมให้ได้รู้จักกับฝีไม้ลายมือของ โยโคมิโซะ เซชิ
ตามปกติไม่ค่อยชอบแนวบรรยายอะไรเยอะ เพราะส่วนใหญ่ที่เจอมักเอาไม่อยู่ กว่าจะวกกลับมาประเด็นหลักได้ใช้เวลานานทีเดียว แต่เรื่องนี้ทำได้ดี ทั้งการวางความสัมพันธ์ของแต่ละคน บรรยายสิ่งต่างๆจนเห็นภาพ มีความซับซ้อนในโครงเรื่องแต่เขียนออกมาให้เข้าใจ สื่อสารออกมาได้ดี ไม่ทำให้ซับซ้อนหรือยุ่งเหยิงเข้าไปอีก มีคำตอบให้กับทุกคำถามที่สงสัย ไม่มีรอยรั่วให้ขัดใจ โดยรวมเป็นสองร้อยหน้าที่รู้สึกว่ากำลังดี
สำบัดสำนวนมีความสมัยก่อน ก็อย่างว่าตีพิมพ์ตั้งแต่ 1973 ถึงอย่างนั้นก็มีบางประโยคที่เรียบง่ายแต่ทำให้ฉุกคิดอะไรบางอย่าง เช่น
• “ยิ่งอ่อนแอยิ่งต้องมีภาพลักษณ์น่าเกรงขาม”
• “ความขัดแย้งกันในตัวเองบางครั้งก็เป็นความน่าหลงใหล”
• “คนรุ่นราวคราวเดียวกับเราล้วนถูกทอดเขี้ยวเล็บด้วยสิ่งที่เรียกว่า วัฒนธรรม”
ทุกคนในเรื่องไว้ใจไม่ได้ มีแรงจูงใจพร้อมกับพฤติกรรมแปลกๆกันทุกคน แต่ก็ไม่สามารถเดาได้ว่าใครคือคนร้ายที่แท้จริง ช่วงหลังโดน plot แนวนี้หลอกติดต่อกันมา 2 เล่ม ทั้ง คดีฆาตกรรมปริศนากับนกฟลามิงโก และ รูมเมต เหมือนไม่ยอมเข็ดซักที ขนาดคิดกลับไปกลับมา ไม่เชื่อใจใครสักคน พอใกล้จุดเฉลยก็เคาะคำตอบในหัวแล้ว สรุปโดนพลิกอีกรอบตามเคย
เป็นการประเดิมเรื่องแรกที่ดี เพราะทำให้อยากติดตามผลงานเรื่องอื่นๆ ต่อไป
